2

#Burgemeesters

Ik beveel met alle liefde een man of een vrouw aan, dat maakt mij niet uit, maar dan moet ik er wel het gevoel bij hebben dat de persoon in kwestie ook een goede burgemeester is. Uiteraard is de uiteindelijke keuze voor de burgemeester aan de gemeenteraad. Ik vraag aan die raden altijd of het iemand moet zijn die ervaring heeft opgedaan in het openbaar bestuur of niet? Soms kan het heel verfrissend zijn om iemand te hebben die dat niet heeft... Meestal krijg ik het antwoord: nee, het mag ook iemand zijn die elders ervaring heeft opgedaan. Er zijn mensen die misschien hebben leren zwemmen in een ander badje, maar heel goed ook in het bad van het openbaar bestuur kunnen zwemmen. Omdat dingen vaak net anders heten, maar hetzelfde zijn als ergens anders. En, soms is het goed dat er eens een keer een andere slag gezwommen wordt. En als ze dan iemand kiezen die van buiten komt, dan zeg ik: geef die man of vrouw wel de tijd om te wennen aan dit badwater en help hem of haar daar zonodig bij.”

Gekozen burgemeester?

“Er wordt veel gesproken over de vraag of de burgemeester moet worden gekozen of niet. Het is van deze tijd om te roepen: hij of zij moet gekozen worden, want dan is de binding met de bevolking veel groter. Ik geloof dat niet. De democratisering van de procedure is zover ontwikkeld dat het de facto de door het volk gekozen gemeenteraden zijn die de burgemeester voor benoeming voordragen. De kroonbenoemde burgemeester staat als het ware boven de partijen en is dus geen politieke functionaris. Dat is in mijn optiek een groot voordeel, omdat die onafhankelijkheid de belangrijkste basis van het handelen van een burgemeester is. Ik vraag altijd aan de vertrouwenscommissies wat ze van de procedure tot benoeming van een nieuwe burgemeester vinden. Of ze het idee hebben dat hun iets is opgedrongen? Of dat ze er te weinig over gaan? En ik krijg tot nu toe altijd te horen dat het eigenlijk een zeer zorgvuldige procedure is,