2

#Taken

terwijl ik de sport zelf niet heb beoefend. Het kost even tijd het allemaal door te krijgen, maar ik voel mij thuis in de voorzitterstoel. In 2015 zijn 32 nieuwe Statenleden aangetreden, die hun eigen dynamiek meebrachten. De debatten worden soms scherp en stevig, maar altijd op basis van argumenten gevoerd.”

Rolopvatting provincie

“We maken een overgang mee van een provincie ‘die met vergunningen, handhaven en regels bezig is’ naar een provincie die weliswaar kaders stelt, maar daarbij als het kan voldoende ruimte biedt voor lokale invulling. En daarbij mensen ook uitdaagt zelf voor een deel invulling te geven. Het gaat er natuurlijk om dat we ingaan op wat er in onze omgeving gebeurt, op de vragen die aan ons als provincie worden gesteld. Begrijp mij goed, het gaat niet om een grenzeloze wereld waarin iedereen maar zijn eigen ding aan het doen is.

Wat ik zeg is dat het gaat om evenwicht tussen grenzen stellen en ruimte bieden. In de twee jaar die ik hier nu mag zitten, is dit de ontwikkeling die ik zie. Zowel in Provinciale Staten als in Gedeputeerde Staten – waar vaak wordt gesproken over ‘de uitgestoken hand’ in het coalitieakkoord – als ook in de provinciale organisatie. Dat vind ik tekenen die laten zien dat wij bezig zijn onze rolopvatting aan te passen aan wat er in deze tijd nodig is. Dat is een goede ontwikkeling.”

Middenbestuur

“Voor mij is de importantie van de provincie gegroeid en zeker met de nieuwe rolopvatting die nog verder kan worden uitgebouwd. Dat is, zoals dat heet, een uitdaging. Kijk, alles wat in het midden zit, dat lijkt er minder toe te doen in deze tijd. Dat is politiek gezien zo en dat is ook zo qua bestuur. De provincie, als middenbestuur, wordt niet geregeerd door de waan van de dag of, vriendelijker gezegd, de actualiteit van de dag.